شناسائی تابلوهای مین گذاری

علامتها و تابلوهای مین گذاری استاندارد

ارتشهای حرفه ای از سیم خاردار و علامات مین گذاری برای تفکیک میادین مین که بطور صحیح کار گذاشته شده اند، استفاده می کنند.

سازمانهای ضد مین نیز از علامات مین گذاری برای نشان دان مناطق خطرناک استفاده می کنند. اطلاع داشته باشید در منطقه شما از چه علاماتی برای علامتگذاری میادین مین استفاده می شود.

تابلوهای  مینگذاری معمولاً به رنگ قرمز روشن، مربع یا مثلث  شکل و در ابعاد 25×25سانتی متر می باشد، یک علامت جمجمه و دو استخوان متقاطع دارند و عبارت "خطر مین گذاری" به زبان محلی روی آنها نوشته شده است.

درصورتیکه یک علامت مینگذاری دیدید که می توانید آنرا بوضوح مشاهده کنید ولی نوشته ایروی آن نیست، همانجا که هستید؛توقف کنید وحرکت نکنید؛زیرا این موضوع به این معنا است که شما در داخل یک میدان مین هستید.هنگامی که علامات مینگذاری کار گذاشته می شوند،به طوری کار گذاشته می شوند که رویشان به طرف بیرون باشد.

علاوه بر تابلوهای مينگذاري، نوارهاي پلاستيكي به رنگهاي گوناگون نيز براي نشان دادن مناطق مين گذاري شده بكار مي روند.

هشیار و مراقب باشید.این علامات ممکن است شکسته، زنگ زده ویا گیاهان روی آنها راپوشانده باشند.

هرگز به مناطقی که علامات اخطار،سیم خاردار یا نوار مین گذاری دارند ،واردنشوید.  

نوشته شده توسط بهنام صادقی در یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۸۷ |

مردمي كه در مجاورت مناطق آلوده به مين و مهمات عمل نكرده زندگي مي كنند ،اغلب محيط هاي خطرناك را مي شناسند و از رفتن به اين مكان ها خود داري مي نمايند .

مردم محلي در برخورد با مناطق خطرناك، ميدان مين و مهمات عمل نكرده آنجا رابه روشهاي مختلف علامت گذاري مي كنند تا ساير افراد را از خطر اينگونه وسايل اگاه سازند.

علائم هشدار دهنده محلي اغلب از مصالح موجود  در محل و بسيار ساده ساخته مي شود.در تصاوير زير با چند نمونه از اين علايم آشنا مي شويد:

همواره بياد داشته باشيد :

علائم را قبل از مين يا مورد مشكوك قرار دهيد.

علامت را چند بار در كنار هم تكرار كنيد ،به گونه اي كه مسير تردد بسته شود.

علامت در معرض ديد باشد.

براي جستجوي مصالح وارد منطقه آلوده نشويد.

نوشته شده توسط بهنام صادقی در یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۸۷ |

12 هزار کشته و زخمی: تلفات وحشتناک انسانی مین در کردستان عراق

 یک مقام مسئول درامور آگاه سازی شهروندان از عواقب مین درکردستان عراق درگزارشی که به مناسبت روز جهانی مین انتشار داد تایید کرد که درخلال سال های بعداز 1991 تاکنون 12 هزار کرد غیر نظامی دراقلیم کردستان براثر برخورد با مین کشته وزخمی شده اند.

"محمد شیخ طاهر" مدیربرنامه آگاه سازی از عواقب مین اقلیم کردستان ،گفته است در18سال گذشته 12 هزار غیر نظامی کرد با مین های کاشته شده درمناطق کردنشین عراق برخورد کرده و کشته ویا دچار معلولیت شده اند.
او گفت:این مین ها دردوره رژیم بعث درکردستان کارگذاشته شده وتاکنون باقی مانده است.
او همچنین تایید کردهم اکنون سه هزار و150 منطقه آلوده به مین شناسایی شده اند که پیش بینی می شود شش میلیون مین دراین مناطق کاشت شده باشند.
آمارهای مسئولان نشان می دهد که تنها درماه گذشته دراقلیم کردستان 17 شهروند کردغیر نظامی براثر انفجار مین کشته و زندگی خود را از دست داده اند.

نوشته شده توسط بهنام صادقی در پنجشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۸۷ |

کودکان و مین های زمینی: میراثی مرگبار                          

مین های زمینی کودکان را می کشند، مجروح می سازند و یتیم می کنند. در بسیاری از کشورهای آلوده به مین از هر پنج قربانی مین یکی کودک است. به موجب اطلاعات «مبارزه بین المللی برای ممنوعیت مین های زمینی»، حدود 15 هزار تا 20 هزار نفر هر سال بر اثر انفجار مین های زمینی کشته یا ناقص می شوند.

·    به گفته صلیب سرخ کامبوج در این کشور کودکان بیش از 50 درصد تلفات مین های زمینی را تشکیل می دهند. در سومالی بیش از 55 درصد قربانیان مین های زمینی کودکان هستند.

·        کودکان غالبا مجذوب ظاهر وسوسه کننده و رنگارنگ مین های زمینی و مواد منفجره باقی مانده از جنگ ها می شوند.

·    احتمال مرگ کودکان بر اثر جراحات ناشی از مین های زمینی خیلی بیشتر از بزرگسالان است. حدود 85 درصد کودکان قربانی مین های زمینی پیش از رسیدن به بیمارستان می میرند.

·    کودکان، به ویژه کودکان پناهنده و آواره در حال بازگشت به خانه بیشتر در معرض خطر مین های زمینی هستند زیرا احتمال بی خبری آنان از خطرهای بازی در مناطق خطرناک یا عبور از آنها بیشتر است.

·        جراحات ناشی از انفجار مین در کودکان شامل نابینایی و ناشنوایی، قطع انگشتان دست وپاوساير اعضای بدن است.

·    کودکانی که بر اثر انفجار مین مجروح شده اند بدون درمان پزشکی کافی، اغلب از مدرسه بیرون آورده می شوند. آنان در آینده با محدودیت های بیشتر در زمینه آموزش و اشتغال مواجه بوده و اغلب باری بر دوش خانواده های خود به حساب می آیند.

·    مین های زمینی با کشتن یا ناقص کردن والدین یا مراقب کنندگان، زندگی آنان را نابود می کنند. وقتی مادران ناقص یا کشته می شوند، احتمال این که کودکان غذای کافی دریافت کنند، در برابر بیماری ها مصون شوند یا از بهره کشی در امان بمانند، بسیار کم می شود. هنگامی که پدران، قربانی مین های زمینی می شوند، کودکان ناچار به ترک مدرسه و کار کردن می شوند تا به درآمد خانواده خود کمک کنند.

·    هزینه ارائه مراقبت طولانی مدت از کودکان قربانی مین های زمینی می تواند سرسام آور باشد. محل درمانگاه های توانبخشی اغلب خیلی دور یا دسترسی به آنها بسیار گران است.

·    مین های زمینی پاکسازی نشده مانع از دسترسی به خانه ها، جاده ها، مدرسه ها، تاسیسات بهداشتی و سایر خدمات اساسی بازسازی شده می شوند. این مین ها مانع از دسترسی به مزارع و آبیاری می شوند.

مین های زمینی و تسلیحات و مهمات منفجر نشده تقریبا تمامی مفاد کنوانسیون حقوق کودک، يعني حق زندگی، حق برخورداری از محیط زیست امن که در آن بازی کنند، حق بهداشت، آب سالم، شرایط بهداشتی و آموزش کافی را نقض می کنند.

نوشته شده توسط بهنام صادقی در دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸۷ |