در میانه جنگ و در روزهای آتش بس، هر روز خبری از انهدام موشکهای عمل نکرده به گوش میرسد، خبری که شاید کمتر کسی از دلهره و شجاعت نهفته در آن آگاه باشد و بداند که تیم خنثیسازی با چه از خودگذشتگی در یک قدمی موشکهای یک تنی قدم برمیدارد.

همشهری آنلاین_سحر جعفریان: میانه جنگ تحمیلی سوم است؛ حوالی ظهر. بعد از غرش چند جنگنده و انفجار شماری موشک، سقف خانهای (طبقه آخر یک آپارتمان ۵ طبقه) در محدوه شرق پایتخت شکافته میشود و از میانش شیای سنگین به داخل سقوط میکند. خاک و دودی غلیظ در هوا میپیچد. آن شی سنگین که مهمان ناخوانده شده، موشک کروز تاماهاوک است. رادارگریز ۶۰۰ کیلوگرمی که حالا وسط اتاق خواب درهم ریخته ساکنان خانه افتاده یا که شاید به خواب رفته...زوج جوان (ساکنان خانه) وحشتزده، کروز رادارگریز را از جایی که پرت شده و پناه گرفتهاند، میپایند. دقایق، نفسگیرند و کِشدار و زن و مرد جوان در شوک برخورد خیلی خیلی نزدیک با جنگی که پیشتر فقط صدا و تصویری دور از آن داشتند، خشکشان زده...در یک قدمی موشک، زندهاند و این را از عرق سردی که به پیشانیشان نشسته و یا شنیدن صدای آژیر خودروهای امدادی و امدادگرانی که پی آنها پله پله تا طبقه پنجم بالا میآیند، میفهمند. کمی بعد از امدادگران، نیروهای «ایاُدی» یا همان اکیپ «خنثیسازی وسایل انفجاری دستساز» از راه میرسند. دورتادور ساختمان تا شعاع چند ۱۰ متری نوار زرد رنگ «ورود ممنوع» کشیده میشود و این زمانیست که همسایگان شستشان از سقوط موشکی عملنکرده، خبردار میشود. تاکنون بیش از هزار عملیات کوچک و بزرگ در راستای خنثیسازی و انهدام کنترل شده مهمات باقی مانده از جنگ تحمیلی سوم انجام شدهاست.

مهندس مواد انفجاریاند و سر و کارشان با بمب و موشک و مهماتیست که اغلب از دستور انفجار سرپیچی کرده و میکنند. متخصصان تسلیحات جنگی در رشتههای گوناگون هوافضا درس خوانده و دورههای سخت طراحی، ساخت، شناسایی، ایمنسازی، تخریب و تجزیه انواع جنگافزارهای انفجاری را گذراندهاند تا در نهایت بتوانند به خدمت واحدهای «خنثیسازی وسایل انفجاری دستساز» در نیروهای مختلف نظامی درآیند. اسم و رسم آنها که با عنوان تکنیسین مواد انفجاری نیز شناخته میشوند از زمان جنگ ۱۲روزه و ماجرای خنثیسازی ۲ موشک عملنکرده زندان اوین، بر سر زبانها افتاد و توجه افراد بسیاری از اقشار جامعه به اخبار انهدامهای کنترلشده مهمات جنگی جلب شد. همان وقت که مردم در خانه، مغازه، تاکسی و اتوبوس، سر کوچه و بازار و محل کار خود به زبان ساده حرف از عیب و ایراد فیوزهای انفجاری، سرِ کَج کلاهکها، مخزن سوراخ سوخت، آلیاژ بیکیفیت بدنه، موقعیتیاب خراب و هزار نقص احتمالی دیگر میزدند، متخصصان خنثیسازی، پنجه در پنجه جنگ انداخته و مرگ را به بیرون از شهر، جایی امن میبردند.

موشکهای سرپیچ؛ از دل بازار تا پای کوه
واحدهای خنثیسازی مهمات در روزهای جنگ تحمیلی سوم و بعد از آن تا به امروز پر کار بوده و هستند. بنا به گفته سردار منتظرالمهدی، سخنگوی فراجا، متخصصان چک و خنثیسازی نیروی انتظامی از ابتدای جنگ تحمیلی سوم در هزار و ۵۰۰ موقعیت انفجاری حضور داشته و خنثیسازی، انتقال ایمن و انهدام ۱۸۵ فروند موشک در مناطق شهری و روستایی را به سرانجام رساندهاند. این موشکها شامل فوقسنگینهای هوایی، بمبهای کوچک، کروز و پهپادهایی بوده که از بازار پایتخت، زیر پل هوایی حکیمیه محدوده اداره برق، حیاط خانهای حوالی خیابان شهدا، بیمارستان فاطمهزهرا (س) تا دشتهای ورامین و دامنه کوههای صعبالعبور سنندج، زمینگیر شده بودند.
تعدادشان کم نیست؛ تعداد بمبها و موشکهایی که معیوب بوده و در جریان جنگ ۴۰ روزه عمل نکردهاند. تعدادی افزون بر آن ۳۰۰ بمب و موشک کروز و جیبییو که در ۲۰ روز نخست جنگ تحمیلی سوم کشف و خنثیسازی شده بودند. حالا فقط در استان زنجان بنا بر اطلاعیه روابط عمومی سپاه انصارالمهدی (عج) این استان، بیش از ۹ هزار و ۵۰۰ بمبلت (بمبهای کوچک هوایی) و بمب و موشک شناسایی و منهدم شدهاند. از بمبلت (بمبهای کوچک هوایی)، راکتهای جنگی، موشکهای سنگرشکن، کروزهای بردبلند تا بمبهای خوشهای و مینهای کوتاهبرد. ۱۴ متخصص از گردانهای چک و خنثی نیروی سپاه پاسداران استان زنجان طی عملیات خنثیسازی مهمات خوشهای و بمبهای کنسروی در یکی از روستاهای زنجان به شهادت رسیدند.

با تجهیزاتی پیشرفته که مشابه وسایل نقشآفرینی بازیگران مشهور در فیلمهای ژانر اکشن-نظامی است در محل سقوط موشک آمادهاند. فرمانده که جناب سرهنگ خطابش میکنند، توصیههای آخر را به گوش نیروها میخواند: «حواستون رو کاملا جمع کنید، یه اشتباه میتونه اشتباه آخر باشه...اول من میرم تا با دستگاه موقعیتیاب، جای دقیق موشک رو پیدا کنم...». ساعتی میگذرد و صدای هشدار از دستگاه موقعیتیاب بلند میشود. زیر خروارها آجر و خاک و سیمان، موشک پنهان است و این همان موقعیت سخت است. با توجه به عمیقی که دستگاه موقعیتیاب نشان میدهد، آواربرداری انجام میشود؛ ابتدا با بیل مکانیکی و بعد با بیلهای دستی. سیگنالهای موقعیتیاب تندتر و بلندتر شنیده میشود؛ پس به موشک نزدیکتر شدهاند. حالا فرمانده، جمله «احتیاط کن» و یا «آرومتر» را بیشتر میگوید. چند مُشت خاک، فاصله مانده؛ دستکشهای مخصوص دست میکنند و آهسته خاکها را کنار میزنند. دوباره صدای فرمانده میآید: «هیچ ضرب و ضربهای نزنید...». موشک در گودالی به عمق تقریبی ۱۰ متر نمایان میشود و شمار نیروهایی که لباسشان یکشکل و تیره است در اطراف گودال، بالا میرود.
فرمانده دستی میتکاند و از نیروهای شجاعش تشکر میکند: «حالا دیگه نوبت بچههای مهندسی معکوسه که توی ساختار موشک، یه کم موشکافی کنن...». واحد ترابری در ادامه عملیات وارد میدان میشوند و امکاناتی ایمن برای حمل موشک عملنکرده فراهم میکند.
کد خبر 1038684
منبع: روزنامه همشهری
💢ماجرای کاشت ۱۲ میلیون مین در مرز ایران توسط ارتش صدام
🔸 امیر سرتیپ « جانگداز» پیشکسوت مهندسی رزمی ارتش گفت: پرداختن به همه ابعاد مهندسی رزمی دفاع مقدس یک الزام مهم در تدوین کتب تاریخ شفاهی این حوزه است.
🔸هر جنگی وابسته به مهندسی و نقش مهندسی اساسی است؛ به عنوان نمونه در عملیات محرم یک سرگرد گردان مهندسی عراق اسیر شد و من مسئول بازجویی و مصاحبه با او شدم؛ او میگفت ۱۲ میلیون مین در ایران و مرز بین دو کشور کار گذاشتهایم که البته این با ساختار مهندسی نمیخواند، پس نحوه اجرای چنین کاری را جویا شدیم تا درستی آنرا بسنجیم که او گفت ما دخالتی نداشتیم هر کشوری که از او مین را میخریدیم، خودش مینگذاری میکرد و برای هر مین دو تا پنج دلار توسط عربستان پرداخت میشد.
🔸بیدلیل نیست که همین امروز که چهل و پنج سال از شروع جنگ گذشته، هزار نفر در کشور هنوز مشغول مینزدایی هستند، آنهم مینهایی که عمر مفیدشان دو تا پنج سال است و امروز فاسد محسوب میشوند.

توانایی پهپادهای ژرانیوم برای رهاسازی دقیق مینها در عمق زیاد و پشت خطوط مقدم به مشکلی جدی برای اوکراین تبدیل شده است.
طبق گزارشهای منتشره روسیه در نبرد با اوکراین از پهپادهای انتحاری ژرانیوم برای رهاسازی مینهای ضدتانک استفاده میکند؛ این تاکتیکی است که پیش از این توسط پهپادهای بمبافکن چندملخه اوکراینی به کار گرفته میشد.
به گزارش خبرآنلاین، در یک ویدئوی تازه که در شبکههای اجتماعی منتشر شده، دستکم یک فروند از این پهپادهای بال دلتا را میبینیم که مینهای ضدتانک PTM-3 را از کپسولهایی که زیر بدنه یکپارچه و بال مانند آن نصب شده، رها میکند. هر کپسول شامل یک مین است که با یک بار کوچک انفجاری آزاد میشود و این انفجار کوچک در ویدئو مشخص است. به نظر میرسد دستکم دو خودروی اوکراینی با این مینها برخورد کردهاند.
کانال تلگرامی نظامی روسی NGP-Razvedka با انتشار این ویدئو نوشت: «امروز شاهد اولین نمایش تاکتیک جدید پهپادها علیه اهداف زمینی متحرک هستید. مدتی پیش، دشمن پیامهای نگرانکنندهای منتشر کرده بود که زیر بالهای ژرانیوم (نمونه روسی پهپاد شاهد)، کپسولهایی با مین دیده شده که هدفشان نامعلوم بود. پهپاد شاهد عملیات مینگذاری از راه دور مسیرهای تدارکاتی دشمن را بهصورت زنده انجام میدهد و نتیجه آن از بین رفتن یک واحد ترابری و زخمی شدن پیادهنظام یک واحد دیگر است. سامانه هدایتی، بهبود خواهد یافت، تاکتیکهای استفاده گسترش پیدا خواهند کرد و لجستیک دشمن به کابوسی کامل تبدیل میشوند. برد پهپاد ژرانیوم بیش از هزار کیلومتر است، متوجه هستید این یعنی چه؟»
استفاده روسیه از شاهد برای رهاسازی مین
هفته گذشته و با سرنگون شدن یکی از این پهپادها در منطقه سومی اوکراین، پلیس ملی اوکراین (NPU) برای اولین بار از استفاده از آنها برای رهاسازی مین خبر داد و دراینباره نوشت: «این روش به دشمن اجازه میدهد تا جادهها و زمینهای کشاورزی را از راه دور مینگذاری کند. مین PTM-3، کوچک و دارای پوسته پلاستیکی و چاشنی مغناطیسی بوده و به حرکت ماشینآلات واکنش نشان میدهد.»

بقایای مین PTM-3 کشف شده در منطقه سومی اوکراین
مین PTM-3 یک مین ضدتانک دوران شوروی است که میتواند بهصورت دستی، توسط خودرو، توپخانه یا بالگرد پخش شود. به گفته ارتش آمریکا، بدنه این مین بهگونهای طراحی شده که در پنج طرف اثر خرج گود ایجاد کند. این مین با بهرهگیری از چاشنی مغناطیسی، ممکن است با عبور یک وسیله نقلیه منفجر شده و دارای مکانیزم ضددستکاری حساس به حرکت نیز هست.

بقایای سیستم مینگذاری متصل به بال پهپاد شاهد
ارتقا و افزایش تولید در روسیه
پهپاد شاهد اولین بار در سپتامبر ۲۰۲۲ وارد میدان نبرد روسیه شد. روسیه علاوه بر افزودن قابلیتهایی مثل موتور جت و تاکتیکهای جدید برای فرار از پدافند هوایی اوکراین، بهشدت در حال افزایش تولید این پهپادهاست و حالا ماهانه حدود ۲ هزار فروند پهپاد تولید میکند و طبق برنامه قرار است ظرفیت تولید این پهپادها سه برابر شود.

لازم به ذکر است که این پهپادها تنها پهپادهایی نیستند که روسیه برای انتقال مینهای PTM-3 از آنها استفاده میکند و طبق گزارش رسانه نظامی اوکراینی Militarnyi، روسیه این مینها را بهعنوان کلاهک بر روی پهپادهای Lancet نیز نصب میکند. با این تفاوت که در این پهپاد مین بهجای رهاسازی، بهعنوان سلاح اصلی پهپاد به کار میرود. مین PTM-3 با وزن ۴.۹ کیلوگرم، قدرت تخریب بیشتری نسبت به کلاهک استاندارد KZ-6 دارد.

پهپاد Lancet
منبع: twz
فاجعه مین های زمینی اخیر در زیمبابوه، تهدید مداوم مین های قدیمی را برجسته می کند
 گیلیان فلود | 15 ژانویه 2025
نوشته شده توسط Tanaka A Ndongera (همکار اقدام مین - زیمبابوه)
مرگ غم انگیز سه نفر، از جمله یک دختر 14 ساله، در حادثه مین زمینی در بینگا، زیمبابوه در 8 ژانویه 2025، یادآور این است که تهدید مین های زمینی همچنان چندین دهه پس از درگیری ها جان بیگناهان را می گیرد. پایان این حادثه زمانی رخ داد که یک خودروی شورای منطقه روستایی بینگا با شش نفر به مین زمینی در Sebungwe Narrows در Simatelele تحت فرماندهی Siachilaba برخورد کرد که منجر به تخلیه فوری تلفات و تلفات شد.
بهعنوان یک همکار مقابله با مین که اخیراً در پنجمین کنفرانس بررسی کنوانسیون اتاوا در سیم ریپ، کامبوج شرکت کردهام، بهویژه از این حادثه که در کشورم رخ داد متاثر شدم. این کنفرانس که به درستی اجلاس Siem Reap-Angkor در مورد جهانی عاری از مین نامگذاری شد، بر اهمیت حیاتی دستیابی به جهانی عاری از مین تأکید کرد. این رویداد غم انگیز بر فوریت آن مأموریت تأکید می کند.
آلودگی مین های زمینی زیمبابوه از مبارزات آزادیبخش دهه 1970 با مین گذاری در امتداد مرزها ناشی می شود. در حالی که پیشرفت های قابل توجهی در تلاش های پاکسازی صورت گرفته است، حوادثی مانند این نشان می دهد که این سلاح های مرگبار همچنان خطراتی را برای جوامع ایجاد می کنند، به ویژه در مناطق روستایی که بسیاری از مین های زمینی کشف نشده باقی می مانند.
واکنش سریع ارتش ملی زیمبابوه در استقرار یک تیم مین زدایی در منطقه قابل ستایش است، اما این حادثه نیاز به افزایش منابع و پشتیبانی برای عملیات پاکسازی مین را برجسته می کند. همانطور که در کنفرانس بررسی تاکید شد، اقدام مین فقط در مورد حذف مواد منفجره نیست، بلکه در مورد ایجاد توسعه پایدار و بهبود تاب آوری جامعه است.
هزینه انسانی مین های زمینی فراتر از تلفات فوری است. آنها دسترسی به زمین های کشاورزی را محدود می کنند، توسعه اقتصادی را محدود می کنند و تأثیر روانی پایدار بر جوامع آسیب دیده ایجاد می کنند. از دست دادن جان سه نفر در بینگا، از جمله یک دختر جوان که تمام آینده اش در پیش است، نه تنها یک تراژدی برای خانواده های آنها بلکه فراخوانی برای اقدام برای جامعه بین المللی است.
همانطور که ما برای اجرای اهداف تعیین شده در اجلاس Siem Reap-Angkor کار می کنیم، این حادثه اهمیت چندین اولویت کلیدی را تقویت می کند:
1. تسریع عملیات پاکسازی مین در مناطق آلوده باقیمانده
2. تقویت برنامه های آموزش ریسک به ویژه در جوامع روستایی
3. اطمینان از حمایت کافی از برنامه های کمک به قربانیان
4. تقویت هماهنگی بین ذینفعان ملی و بین المللی اقدام در زمینه مین
جنبش جهانی ممنوعیت مین، که بیش از سه دهه پیش آغاز شد، پیشرفت چشمگیری داشته است، به طوری که اکنون 164 ایالت عضو کنوانسیون اتاوا هستند. با این حال، همانطور که این حادثه تلخ نشان می دهد، کار ما هنوز کامل نشده است. ما باید به تلاش خود ادامه دهیم تا هر جامعه ای از خطر مین رهایی یابد.
مشارکت جوانان در عملیات مین، که من به عنوان یک همکار مین اکشن با Mines Action Canada از آن دفاع می کنم، برای حفظ شتاب در این مبارزه بسیار مهم است. همانطور که توسط قطعنامه 2250 شورای امنیت سازمان ملل متحد (UNSC) در مورد جوانان، صلح و امنیت به رسمیت شناخته شده است، جوانان نه تنها آینده را نشان می دهند، بلکه همچنین پتانسیل بسیج برای صلح و توسعه را از طریق تلاش های خلع سلاح نشان می دهند.
در حالی که زیمبابوه به مسیرخود به سمت عاری شدن از مین ادامه می دهد، این حادثه غم انگیز یادآور اهمیت تعهد پایدار به مین گذاری است. هر جانی که در اثر مین از دست میرود، بسیار زیاد است، و باید تمام تلاشها برای جلوگیری از تکرار چنین فجایع انجام شود.
برای کسانی که مایل به حمایت از تلاشهای مینگذاری یا کسب اطلاعات بیشتر در مورد کار در حال انجام برای پاکسازی مینهای زمینی در زیمبابوه و در سطح جهانی هستند، لطفاً با Mines Action Canada (MAC) یا مرکز مینگذاری زیمبابوه (ZIMAC) تماس بگیرید.
جنگ اکراین: مقابله آشکار با کنوانسیون اتاوا
در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، به دستور ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، حملات هوایی و تهاجم زمینی روسیه علیه اوکراین، در جبهه شمالی از بلاروس به سمت کییف، از جبهه شمال شرقی به سمت خارکف، از جبهه جنوبی از کریمه و از جبهه جنوب شرقی از دونتسک و لوهانسک، آغاز شد. مدتی بعد، روسیه الحاق قانونی چهار استان نیمه اشغالی را اعلام کرد.
دولت اکراین به منظور دفاع، از جامعه جهانی درخواست کمک های نظامی نمود.بلافاصله این درخواست از سوی کشورهای غربی با ارسال انواع سلاح از قبیل توپخانه،خمپاره انداز،موشک،تانک و خودروهای زرهی پاسخ داده شد.
در حالیکه توجه همه به درگیری های زمینی بین اکراین و روسیه جلب شده بود، سازمان دیده بان حقوق بشر(HRW) گزارش از 11 مورد تلفات غیرنظامی از جمله یک مورد مرگ و قطع پاهای متعدد را در اثر مینهای ضدنفر ممنوعه ثبت کرده بود و اعتقاد دارد سربازان اوکراین در بازه زمانی آوریل تا سپتامبر ۲۰۲۲ با شلیک چندین راکت ،هزاران مین ضدنفر PFM-1 به سمت سرزمینهای تحت اشغال روسیه در نزدیکی شهر ایزیوم در شرق این کشور پرتاب کرده است.
در ماه می همان سال استیو گوس، مدیر سازمان دیده بان حقوق بشر اعلام کرد، این سازمان یافته های خود در این زمینه را به دولت اکراین ارائه نموده اما پاسخی دریافت نکرده است.
این اقدامات در حالی صورت گرفته بود که اکراین در24 فوریه 1999 کنوانسیون اتاوا(منع به کارگیری مین های ضدنفر ) را امضا و در 27 دسامبر2005 رسما به ان پیوسته بود.
کنوانسیون اتاوا: منع به کارگیری مین های زمینی ضدنفر
مین زمینی،بسته ایی است حاوی مقداری ماده منفجره که در محفظههای فلزی، چوبی یا پلاستیکی قرار دارد و انفجار انها موجب کشته و زخمی شدن افراد و نابودی تجهیزات می شود . این مین ها در دو نوع ضد نفر و ضد تانک تولید میشوند.
مینهای ضدنفر از خطرناک ترین سلاح های ساخت بشر می باشد؛ چراکه تفاوتی بین پوتین نظامیان و پاهای کودکان قائل نیستند و هر کسی میتواند قربانی آنها شود.مطابق با امارهای منتشر شده، 70 درصد تلفات ناشی از مین ها را افراد غیر نظامی تشکیل می دهد که 40 درصد انها کودکان می باشند.
با توجه به تلفات بالای ناشی از به کارگیری مین های ضدنفر در دهه های گذشته، در سال ۱۹۹6، معاهده ممنوعیت استفاده از مین ضد نفر؛موسوم به اتاوا؛ به اجرا درآمد.
براساس ماده ۱۵ این کنوانسیون استفاده، انباشت، تولید و انتقال مینهای ضدنفرممنوع اعلام شد و تاکنون بیش از 160 کشور به ان پیوسته انداما سه قدرت اصلی شورای امنیت یعنی آمریکا،روسیه و چین هنوز این کنوانسیون را امضا نکرده اند.
نقض کنوانسیون اتاوا
در ادامه جنگ اکراین به تازگی دولت بایدن بسته کمک نظامی به ارزش 275 میلیون دلار در اختیار اکراین قرار داد و در نهایت تعجب در این بسته در کنار اقلامی مانند مهمات توپخانه خودکششی موسوم به هیمارس ، موشک های زمین به هوای جاولین و ....نام مین های ضد نفر نیز به چشم می خورد.
لویدآستین وزیر دفاع ایالات متحده از ارسال مین های ضدنفر به اکراین دفاع نمود و اظهار داشت که روسها در جنگ اوکراین دیگر با نیروهای مکانیزه پیشروی نمیکنند بلکه «نیروهای پیادهنظامی» در راس قرار گرفتهاند که «میتوانند راه را برای نیروهای مکانیزه هموار کنند.»
وزیر دفاع آمریکا همچنین گفت :اوکراینیها «به چیزهایی نیاز دارند که بتواند به آنها کمک کند تا تلاشهای روسها را تضعیف کند.»
در ادامه توجیه فروش این سلاح ممنوعه که جان غیرنظامیان را به خطر می اندازد، یکی از مقامات آمریکایی اظهار داشت: این مینها غیرپایدار هستند و با گذشت زمان بیاثر میشوند و قانونگذاران اوکراینی متعهد شدند که از این مینها در مناطق خیلی پرجمعیت استفاده نکنند.!
در حالیکه انتظار می رفت دولت اکراین به عنوان یکی از اعضای کنوانسیون اتاوا از تحویل گرفتن مین ها خودداری نماید؛ولودیمیر زلنسکی رئیس جمهور اوکراین از بسته جدید کمک نظامی آمریکا به کییف که شامل «مینهای بسیار مهمی برای متوقف کردن حملات روسیه است» تشکر کرد و گفت که این تسلیحات «نیروهای ما در جبهه را واقعا تقویت میکند.»
کنفرانس سیم ریپ کامبوج
اخبار این بسته جنجالی در زمانی منتشر گردید که اعضای کنوانسیون اتاوا برای پنجمین نشست ارزیابی پیشرفت در هدف آن به سوی جهانی بدون مینهای ضد نفر ،در سیم ریپ کامبوج دور هم جمع شده بودند.
تامار گابلنیچ،مدیر کمپین بین المللی برای ممنوعیت مین های زمینی،(ICBL)در این اجلاس بیان داشت که این پیشنهاد معاهده را دچار بحران کرده است.
او گفت:بنابراین ما بسیار امیدواریم که پیشنهاد ارایه شده از سوی ایالات متحده قاطعانه توسط اکراین رد شود.
هیئت اوکراینی در سیم ریپ از اظهارنظر در مورد پیشنهاد انتقال مین سکوت اختیار نمود در این حال یوهنی کیوشیک، یک مقام دفاعی اوکراین گفت:«ما نگرانیهایی را شنیدهایم که از سوی جامعه مطرح شده است. این نگرانیها به دولت اوکراین منتقل خواهند شد.»
بحرانی که مدیر کمپین بین المللی برای ممنوعیت مین های زمینی (ICBL)از ان صحبت می کرد چندان بی مورد نبود، زیرا چند روز بعد یکی از مقامات وزارت دفاع فنلاند گفت که در حال بررسی بازگرداندن مینهای زمینی ضد نفر به زرادخانه خود هستند.
فنلاند در سال 2012 به معاهده ضد مین ملحق شد، اما مدافعان استفاده از آن، معتقدند که محیط امنیتی کشور به دلیل جنگ روسیه در اوکراین تغییر کرده است.
ادامه جنگ اکراین و نقض آشکار یک معاهده بین المللی توسط یک عضو دائمی شورای امنیت ممکن است راه را برای زیرپا گذاشتن قوانین توسط سایرکشورها باز نماید.
چیزی که اشکار است ،جنگ در اکراین روزی خاتمه خواهد یافت؛ اما مین های کاشته شده در زمین تا سالها پس از جنگ همچنان به کشتار غیرنظامیان ادامه خواهد داد.
پنجمین کنفرانس کشورهای عضو کمپین بینالمللی مقابله با مین های زمینی از تاریخ ۲۵تا۲۹نوامبر برگزار می گردد.
این کنفرانس در کشور کامبوج و به میزبانی شهر تاریخی سیم ریپ برگزار می شود و درباره موضوعات مختلف بحث و گفتگو می شود.
مهمات خوشهای به انواع وسایل انفجاری گفته میشود که در اثر یک انفجار اولیه تعداد زیادی مهمات کوچکتر را در منطقه انفجار پخش میکنند تا با فاصله زمانی پس از انفجار اول منفجر شوند.
هدف اصلی از کاربرد مهمات خوشهای که در طول جنگ جهانی دوم ساخته شدند افزودن به شعاع تأثیر بمب و جلوگیری از پیشروی نظامی است. در بمب معمولی فقط ناحیه نزدیک به محل انفجار تخریب میشود ولی مهمات خوشهای با پراکندن تعداد زیادی از بمبهای کوچکتر بر منطقه وسیعتری تأثیر میگذارند. مهمات خوشهای به صورت بمب خوشهای، گلوله توپ خوشهای و کلاهک موشک خوشهای ساخته شدهاست. مهمات خوشهای برای از بین بردن هدفهای مختلف طرح میشوند. برخی برای تخریب، برخی برای کشتن و زخمی کردن نفرات و برخی برای نفوذ به زره طرح شدهاند. بیشتر مهمات خوشهای امروز برای ترکیبی از این کاربردها ساخته میشوند.
سازمانهای مختلف بینالمللی مانند صلیب سرخ و سازمان ملل با کاربرد اینگونه مهمات مخالفت کردهاند.
اولین بمب خوشهای SD-2 یا Sprengbombe Dickwandig 2 kg بودند که به نام بمبهای پروانهای شناخته میشدند این بمبها در طول جنگ جهانی دوم توسط آلمان بکار برده شدند. تکنولوژی ساخت بمبهای خوشهای توسط آمریکا، روسیه و ایتالیا توسعه پیدا کرد. آمریکا از ۶ تا ۲۵ بمب M41 با فیوزهای حساس و نزدیک به هم که با سیم بهم متصل بودند ساخت.
مخالفان استفاده از بمبهای خوشهای به دلیل اینکه بعضی از بمبهای کوچکتر عمل نمیکنند و مانند مین عمل میکنند و استفاده از آنها را غیراخلاقی میدانند.
همچنین ابزارهای خوشهای بمبهای کوچک زیادی را در یک منطقه وسیع منفجر میکنند که خطراتی را برای غیرنظامیان در حین حملات یا پس از آن ایجاد میکنند.
بمبهای عملنکرده، کوچک و شبیه اسباببازی هستند و رنگهای درخشان دارند. برای همین توجه کودکان را جلب میکنند تا آنها را بردارند و با آنها بازی کنند. پس از جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶) ۲۰ کودک توسط این دستگاهها کشته و ۱۹۵ نفر مجروح شدند.
پس از مذاکرات ۲۰۰۸ در اسلو، بیش از ۱۰۰ کشور در مورد پیمان ممنوع شدن استفاده از بمبهای خوشه ای که در همان زمان تولید میشدند به توافق رسیدند. پس از پیمان اسلو،در سال ۲۰۱۰ بیش از ۱۰۰ کشور در مورد پیمانی به توافق رسیدند که براساس آن ساخت، استفاده، انبار یا فروش بمبهای خوشهای ممنوع شود. یکی از مزایای این توافق منع تولید بمبهای خوشهای فعلی و امکان پاکسازی مناطقی که در آنها از بمبهای خوشهای استفاده شده را میدهد. با این وجود این پیمان استفاده از بمبهای خوشهای را کاملاً ممنوع نکرده و اجازه تولید بمبهای با دقت بیشتر را میدهد.کشور های عمده تولیدکننده بمبهای خوشه ای مانند چین، ایالات متحده آمریکا، اسرائیل، روسیه و اوکراین این پیمان را امضا نکردهاند.
در روز جهانی آگاهی از خطرات مین، دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل برای افغانستان (اوچا) گفته است که تقریباً ۴ میلیون نفر در افغانستان در معرض خطر دائمی از مینها و مواد انفجاری منفجرنشده قرار دارند.
افغانستان از کشورهایی است که دارای بیشترین میزان آلودگی به مینهای زمینی و مواد انفجاری باقیمانده از جنگها را دارد. انفجار این مواد و مینها دومین عامل اصلی تلفات غیرنظامیان در افغانستان است.
اوچا در گزارشی به مناسبت روز جهانی آگاهی از خطرات مین که شعار امسال آن «محافظت از زندگی افراد و تامین صلح» است، گفته که براساس آخرین آمار از ژانوایه/جنوری ۲۰۲۲ تا فوریه/فبروری ۲۰۲۴ شمار قربانیان (زخمی و جانباخته) ناشی از انفجار مین و مواد منفجره ۱۴۰۱ نفر بوده است که از این میان ۸۶ درصد آن را کودکان تشکیل میدهند.
تنها سه روز قبل (۱۲ حمل/فروردین) ۹ کودک در غزنی و یک کودک در هرات در نتیجه انفجار مین و مواد انفجاری جان باختند و چندین کودک دیگر زخمی شدند.
همزمان آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، با اشاره به جنگها و بحرانهای مسلحانه در کشورهای مختلف گفته که جان میلیونها نفری که در مناطق جنگی زندگی میکنند، به ویژه زنان و کودکان در هر قدمی که میگذارند، با خطر مواجه است.
بنا به آمار سازمان ملل در این کشور به طور تخمینی ۱.۲ میلیون مترمربع زمین آلوده به مین و مواد منفجره دستساز است.
زمینهای آلوده افغانستان شامل ۲۶۲ ولسوالی است که شامل مناطق نزدیک به مراکز آموزشی و منابع آب است.
اوچا گفته مهمات منفجرنشده سلامت جسمی و روانی مردم را تهدید میکند، استفاده از زمین را محدود می کند و مانع توسعه میشود.
خانوادههای کمدرآمد در معرض خطر بیشتری قرار دارند
این مواد انفجاری به ویژه افراد وابسته به معیشت مبتنی بر کشاورزی، مانند کشاورزان، چوپانان و دامداران و همچنین مهاجران بازگشته از خارج را تهدید میکند.
افرادی که پس از انفجار جان سالم به در میبرند، اغلب دچار آسیب سلامتی دائمی میشوند، از جمله این که دست یا پای خود را از دست میدهند یا دچار اختلالات شنوایی میشوند.
اوچا افزوده که این افراد نیاز به مراقبت پزشکی و توانبخشی طولانیمدت دارند.
یکی از عوامل مهم در این حوادث جمعآوری ضایعات فلزی است که در میان خانوادهها کمدرآمد معمول است. در دو سال گذشته عامل ۸۸ درصد حوادث مرتبط به انفجار مواد منفجرنشده همین موضوع بوده است.
در گزارش اوچا آمده که خانوادهها فلزات را از مهمات منفجرنشده جدا میکنند و میفروشند، اما تمایز بین ضایعات بیضرر و مهمات واقعی میتواند خطرناک، دشوار و اغلب کشنده باشد.
کمبود شدید بودجه
سازمان ملل گفته برای رسیدگی به این موضوع، نهادهای مینروبی تحت حمایت این سازمان تلاشهای گستردهای برای آموزش گروههایی از جامعه، به ویژه کودکان، در مورد خطرات مهمات انفجاری انجام دادهاند.
سازمان ملل میگوید پاکسازی خطرات انفجاری جوامع را متحول میکند، دسترسی به آموزش، مراقبتهای بهداشتی و منابع طبیعی احیا میشود و جوامع احساس عادی بودن را دوباره به دست میآورند.
در عین حال سکتور مینروبی و نهادهایی که در زمینه پاکسازی ساحات از مین و مواد انفجاری کار میکنند با کمبود شدید بودجه مواجه هستند.
اوچا گفته از حدود چهار و نیم میلیون نفری که در سال ۲۰۲۳ به خدمات مبارزه با مین نیاز داشتند، تنها ۱۴ درصد از آن کمک دریافت کردند.
همچنین برخی پروژههای برای بالا بردن سطح آگاهی مردم متوقف شدهاند و برخی دیگر تنها تا آگوست/اوت ۲۰۲۴ بودجه دریافت کردهاند.
سازمان ملل میگوید تنها ۱۳ درصد از بودجه مورد در سال ۲۰۲۴ به آنها تعهد داده شده است.
اوچا افزوده که جامعه بینالمللی باید حمایت خود را از یکی از مهمترین مسائل این کشور افزایش دهد.
منبع:بی بی سی فارسی
📌یکی از تبعات جنگ ایران و عراق، آلودگی تسلیحاتی است که در مناطق درگیر جنگ، باقی مانده است
👈نمایندگی #کمیتهبینالمللیصلیبسرخدرایران در سال گذشته با همکاری شرکای ایرانی خود، با هدف آگاهیرسانی خطرات آلودگیهای تسلیحاتی:
🔴بالغ بر 506،000 نفر از ساکنان استانهای آلوده به سلاح را از طریق برگزاری جلسات "افزایش آگاهی و رفتار ایمنتر"، به صورت مجازی و حضوری، آموزش داد.
🔴به طور مشترک با مرکز مینزدایی جمهوری اسلامی ایران، 40 تسهیلگر/مربی جدید آگاهی از خطر جمعیت هلال احمر ایران را در 6 استان آلوده به سلاح کشور آموزش داد.
🔴بیش از 388،000 بازگشتکننده افغانستانی را -پیش از عبور از مرز ایران و افغانستان- طی جلسات کوتاه آموزشی در خصوص آگاهی از خطرات مین و مهمات انفجاری، آموزش داد.
🔴175،000 بروشور اطلاعرسانی به زبانهای فارسی، دری و پشتو در مورد آگاهی از خطرات مهمات باقیمانده از جنگ و 17،000 بسته نوشتافزار برای دانشآموزان، حاوی پیامهای آگاهیرسانی، توزیع کرد.
👈 منبع: کانال تلگرام صلیب سرخ در ایران
به مناسبت چهارم آوریل، روز جهانی آگاهی از خطر مین و کمک به مقابله با آن، اریک تولافسن رئیس واحد آلودگی تسلیحاتی کمیته بینالمللی صلیب سرخ گفت: به دلیل مخاصمات در اوکراین و اتیوپی که منجر به آلودگی بخشهای وسیعی از مناطق مجاور و زمینهای کشاورزی شده است، امروزه افراد بیشتری نسبت به دو سال قبل با خطر ناشی از مین و مهمات منفجر نشده مواجه هستند.
جراحات اثرگذار بر زندگی که مردم بسیاری از آنها رنج میبرند نشان میدهند که چطور انجام فعالیتهای روزمرهای چون کاشت گیاه در باغ یا حتی پیادهروی در یک جامعه خطرات مرگباری به همراه دارند. کودکان به طور خاص در برابر آسیبهای ناشی از این سلاحهای انفجاری آسیبپذیرتر هستند.
آثار مینهای زمینی و مواد منفجره باقیمانده از جنگ بر افرادی که در مناطق آلوده [به سلاح] زندگی میکنند، به آنجا بازمیگردند، یا از آنجا عبور میکنند، تا سالها باقی خواهد ماند. منابع مالی و تجهیزات بیشتری برای پاکسازی مهمات منفجر نشده و آموزش به جوامع در خصوص نحوه محافظت از خود مورد نیاز است.
اریک تولافسن رئیس واحد آلودگی تسلیحاتی کمیته بینالمللی صلیب سرخ