لینک کانال مین و زندگی در تلگرام:
https://telegram.me/minefieldiran

روز دوشنبه مورخ 1396/02/25سه کارگاه آگاهی از خطرات مین در دو مدرسه نقطه صفر مرزی و منطقه پرخطر شهرستان سردشت توسط انجمن بالویزانی ژینگه سردشت برگزار گردید.
در این کارگاه ها به تفکیک دانش آموزان کلاس های هفتم،هشتم متوسطه اول روستای گل کنگ و سوم دبیرستان اندیشمند با ارایه رئوف آذری،فعال مدنی و زیست محیطی سردشت با مناطق پرخطر پیرامونی و نیز راهکارهای پیشگیری از حوادث و روش های مواجهه با خطرات پیش رو از طریق پاورپوینت و کلیپ های تصویری و انیمشنی آشنا شدند.
شایان ذکر است در این کارگاه تعداد ۸۶ نفر از دانش آموزان روستاهای مزرعه، دولی خانوان،کانی زرد،گل کنک،ورده،بنوخلف یادگیری مقدماتی در حوزه مین ومهمات عمل نکرده کسب کردند.
لینک کانال مین و زندگی در تلگرام:
https://telegram.me/minefieldiran










به گفته یکی از مسئولین محلی، مهمات مذکور در جریان پاکسازی پایگاههای آلوده استان کردستان کشف شده بود.

در این کارگاه که به همت اداره محیط زیست و انجمن بالویزانی ژینگه سردشت و در تالار اجتماعات شهرداری و با حضور55 تن از دهیاران و فعالان مدنی برگزار شد ،شرکت کنندگان با خطرات مین ها،مناطق خطرناک،تابلوهای استاندارد خطر،نشانه های وجود خطر،رفتارپیشگیرانه ،نحوه اطلاع رسانی و نحوه تدریس آشنا گشتند.

کرمانشاه- دقایقی پیش و برای سومین بار انفجاری مهیب بازارچه مرزی پرویزخان را لرزاند.
به گزارش خبرنگار مهر، براساس گفته برخی شاهدان عینی در بازارچه پرویزخان دقایقی پیش انفجار مهیب دیگری این بازارچه مرزی را لرزاند.
این انفجار ساعت ۱۱ امروز شنبه ۲۳ اردیبهشت حوالی پاسگاه قلعه سفید در منطقه مرزی پرویزخان قصرشیرین رخ داد،معاون سیا
سی اجتماعی فرمانداری قصرشیرین علت انفجارهای صبح امروز این شهرستان را انهدام مینهای به جا مانده از دوران جنگ تحمیلی اعلام کرد.

بر اثر انفجار یک قبضه مین بهجای مانده از دوران جنگ تحمیلی در منطقه طلائیه در مورخ 1396/02/11یک نفر از نیروهای پاکسازی کننده مرکز مین زدایی دچار حادثه مین و از ناحیه دست،پا و شکم مصدوم شد.
بنا به گزارش دریافتی فرد مصدوم آقای هاشم شعبانزاده اهل خرمشهر میباشد.

لازم به ذکر است که دو تا از انگشتان دست چپ آقای شعبانزاده قطع و دو انگشت دیگه به شدت اسیب دیده و از ناحیه پا و شکم مورد اصابت ترکش قرار گرفته و هم اکنون از بیمارستان مرخص و در منزل استراحت میکنند.
مینها تهدیدی پایدار علیه امنیت انسانی
ناصر سرگران دانشجوی دکتری حقوق بین الملل دانشگاه تهران
«به امید پیروزی بر جنگ نه در جنگ»قیصر امینپور
مقدمه:
«انفجار مین در سردشت جان دو برادر را گرفت». کرد پرس سیزده خرداد ماه 1395
«انفجار مین جان دختر ده ساله در روستای قدرت آباد دشت آزادگان خوزستان را گرفت». تی نیوز یکم اردیبهشت ماه 1395
«انفجار مین در مریوان باز هم حادثه آفرید/ مچ پای یک جوان هجده ساله قطع شد». درد نیوز چهارم اردیبهشت ماه 1395
بیست و هشت سال از جنگ تحمیلی عراق علیه ایران میگذرد اما همچنان خبر مصدومیت یا فوتیهای ادوات و ابزار باقیمانده از آن جنگ به گوش میرسد. خبر مجروح شدن یا از دست دادن جان غیر نظامیان در روزها و هفتههای گذشته نشان از آن دارد که جنگ میان نیروهای نظامی پایان یافته است و جنگ علیه غیر نظامیان ادامه دارد.
نگاهی گذرا به آمار و خبرهای فوق نشان از تهدید امنیت مردمان بیگناهی است که هیچ نقشی در آفرینش جنگها و ادوات و ابزار جنگی نداشته اند.در دهههای گذشته مینهای زمینی به عنوان یک ابزار دفاعی و نه تهاجمی استفاده میشود. اغلب هدف از کار گذاشتن مینها از سوی نیروهای نظامی دفاع از پایگاههای نظامی خویش است.
تسلیحات کوچک و مینها نمونههای ناخوشایندی برای تهدیدات انسانی پس از جنگها هستند. آنها میراث پنهانی جنگها به شمار میروند که پس از آتشبس و اجرای تعهدات مربوط به برقراری صلح همچنان به شکار انسانها و به ویژه غیر نظامیان ادامه میدهند. مینهای زمینی در شمار وحشتناکترین میراثهای جنگ به شمار میروند. آنها تا مدتها پس از پایان جنگ همچنان فعال میمانند و در راه بازگشت سربازان از پادگان و جبههها، کودکان از بازی و مدرسه و کشاورزان و روستایان از دشت و کار به خانههایشان منفجر میشوند. احساس ترس از برخورد با مین در مناطق آلوده بر تمام فعالیتهای انسانی تاثیر منفی گذارده و مانعی جدی در راه امنیت تولید و توسعه اقتصادی، اجتماعی و انسانی به شمار میرود.
پرسشی که مطرح میشود این است که: استفاده از مینها (چه در جنگهای داخلی و چه بینالمللی) تا چه اندازه توانسته است توجیه نظامی داشته باشد؟
بر اساس آمارها بیش از هشتاد درصد از قربانیان قاتلان خفته در خاک افراد غیر نظامی هستند. آمار یاد شده، خود حاکی از تخریب و صدمه دیدن اهداف غیر نظامی بیش از اهداف نظامی است و بدین ترتیب چه آسان امنیت انسانی به واسطه ابزار جنگی (که نه قدرت تفکیک نظامی از غیر نظامی را دارد و نه زمان و میدان جنگ را شناسایی میکند)، به خطر میافتد.
اما امنیت انسانی چیست؟ و دارای چه مولفهای است؟ چگونه شیاطین خفته در خاک تهدیدی علیه امنیت انسانی محسوب میشوند؟
یادداشت حاضر، بر آن است تا کوتاه پاسخی به پرسشهای فوق دهد.
1. مفهوم و مولفههای امنیت انسانی
سالیان متمادی مقوله و مفهوم امنیت در مواجه با مفهوم نظامی آن درج میشد و هرگاه جایی فارغ از تنشها و درگیریهای نظامی بود ادعای برقراری امنیت در پی آن مطرح میشد. این تصور سنتی از امنیت ادامه داشت تا آن که برنامه توسعه ملل متحد در سال 1993 (دکترین امنیت انسانی) را تدوین نمود. قبل از تبیین و مفهوم امنیت انسانی لازم است بدانیم به طور کلی امنیت در عرصه بینالمللی اشاره به وضعیت و کیفیتی دارد که در آن دولت یا افراد احساس ایمنی در مقابل تهدید، آسیب، مداخله یا هر اقدامی مغایر با آزادیشان دارند. امنیت میتواند دارای سطوح مختلفی نظیر امنیت ملی، امنیت بینالمللی یا انسانی باشد. بدین ترتیب امنیت انسانی به امنیتی اطلاق میگردد که افراد انسانی را در مرکز گفتگوها یا مباحث امنیتی قرار میدهد. در گزارش برنامه توسعه ملل متحد تلاش شده است تا با ارائه معیارهای مشخص مفهومی شفاف و عینی از اصطلاح ارائه گردد. از اینرو، در گزارش یاد شده ضمن انتقاد از پیشینه استفاده انحصاری از واژه در امور نظامی به هفت مولفهای که از اصطلاح امنیت استنباط میشود، اشاره گردید که عبارت اند از: اقتصادی (رهایی از فقر، غذایی (دسترسی به غذا)، بهداشتی (دسترسی به مراقبت بهداشتی و حمایت از بیماران)، محیطزیستی، (حمایت در برابر آلودگیها)، فیزیکی (حمایت در برابر شکنجه، جنگ، حملات جنایی)، اجتماعی (حفظ فرهنگهای سنتی) سیاسی (آزادیهای سیاسی).
امنیت انسانی در واقع همان اطمینان خاطر و احساس ایمنی است که افراد انسانی نسبت به حفظ جان، حیثیت، حقوق مادی و معنوی و تعلقات دنیوی و بهرهمندی از حقوق و آزادیهای اساسیشان دارند.
امنیت انسانی مفهوم به نسبت نوینی است که به معنی رهایی از ترس و نیاز است. این دکترین در پرتو جایگاه و اهمیت حقوق بشر و همچنین گذار از دولتهای حاکمیت محور به دولتهای پاسخگو بیش از پیش مورد توجه جامعه جهانی قرار گرفت. نباید از نظر دور داشت که احساس امنیت با خود امنیت متفاوت است. شیاطین خفته در خاک با گرفتن جان انسانهای بیگناه و مصدوم نمودن آنها به طور مستقیم امنیت را هدف قرار میدهند اما چنانچه شاهد تکرار انفجار مینها و در پی آن فزونی خسارات و قربانیان باشیم؛ احساس امنیت در ساکنان مناطق آلوده به مین وجود نخواهد داشت.
مسئله دیگر تفاوت میان امنیت انسانی و امنیت ملی است. در حالی که امنیت ملی بر دفاع از سرزمین در برابر جنگ با دشمن خارجی تاکید دارد؛ امنیت انسانی حمایت از افراد و جوامع را در برابر هرگونه نقض حقوق انسانی مورد توجه قرار داده است.
2. آسیبهای ناشی از مین بر امنیت انسانی
با در نظر گرفتن مولفههای امنیت انسانی و با توجه به حقهای شناخته شده بشری در اسناد بینالمللی به واکاوی اثرات نامطلوب مناطق آلوده به مین بر مردمان در معرض آسیبهای احتمالی از آن میپردازیم.
الف- مین و امنیت اقتصادی
توسعه اقتصادی به عنوان یکی از شاخصهای امنیت انسانی مطرح است. میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی مصوب شانزده دسامبر 1966 به عنوان نسل دوم حقوق بشر بر حقوق اقتصادی به عنوان حقهای بشری تاکید دارد. حق بر کار یکی از حقوق شناخته شده در میثاق یاد شده است. در مناطق آلوده به مین حتی پیش از آنکه مینی منفجر شود؛ ترس از انفجار مین باعث خواهد شد که بسیاری از زمینها به ویژه زمینهای کشاورزی برای ساکنان آن مناطق قابل استفاده نباشد. پس از حادثه نیز ممکن است بر اثر مجروح یا فوت شدن یک فرد نانآور امنیت اقتصادی یک خانواده به آسانی تهدید شود. چنانچه بر اساس آمارها بسیاری از مصدومین و کشته شدگان در برخورد با مین از چوپانان و کشاورزان هستند. این مساله در مفهوم فردی آن قابل توجه است در حالی که در سطح گسترده و در قالب حقوق همبستگی یا جمعی نیز حق بر توسعه اقتصادی به عنوان یکی از حقهای شناخته شده بشری در زمره نسل سوم حقوق بشر که در دهه هشتاد میلادی شناخته شده است، در معرض تهدید قرار میگیرد و بدین ترتیب زمینهای آلوده به مین و عدم بهره برداری از آنها جمعی را از توسعه (به ویژه توسعه اقتصادی) باز میدارد.
ب- مین و امنیت غذایی
یکی دیگر از مولفههای امنیت انسانی، امنیت غذایی است. رهایی از گرسنگی و حق بر غذا به عنوان یکی از حقوق شناخته شده بشر در اسناد بینالمللی مورد توجه است. همانطور که گفته شد؛ در مناطق آلوده به مین اغلب زمینهای کشاورزی غیر قابل استفاده میگردند. از اینرو، کاشت و برداشت محصولات و تولیدات غذایی با مانعی جدی به نام مناطق آلوده به مین مواجه خواهد شد که این امر امنیت غذایی ساکنان و حتی مردمانی که دور از این مناطق زندگی میکنند را تهدید خواهد کرد.
ج- مین و امنیت بهداشتی
مسائل مربوط به امنیت بهداشتی قربانیان مین هم از منظر سلامت جسمانی و هم از منظر سلامت روانی مورد توجه است. مصدومین ناشی از برخورد با مین علاوه بر مراقبتهای پزشکی و ودارویی نیازمند حمایتهای روانی برای توانمندسازی آنان و بازگشت به جامعه هستند. علاوه بر قربانیان مستقیم مین خانوادههای آنان نیز بزه دیدگان حادثه محسوب میشوند خانوادههایی که باید نگران آینده قربانی خویش که اغلب کودکان هستند، باشند. ترس از بار اقتصادی تامین هزینههای مختلف (به ویژه هزینههای پزشکی و دارویی) و ترس و نگرانی از حمایت از قربانیان خویش در جامعه موجبات تهدید امنیت نه تنها قربانیان مین بلکه خانوادههای آنان را نیز فراهم خواهد ساخت.
د- مین و امنیت محیطزیستی
طبیعت همیشه مهربان است و سرچشمه زیباییها. طبیعت و محیط پیرامون ما در پی آن است تا برای مردمانی که به دامان آن پناه میبرند، بستر و محل آرامش باشد. اما به واسطه آلوده کردن آن به پدیدههای انسانی چون مین از رسالت ذاتی خویشتن دور گشته است. این مصداق پذیرش اصل هابزی «انسان گرگ انسان است» میباشد که بر اثر مینها و مواد منفجره باقیمانده از جنگها ناپاکیها را به طبیعت تحمیل میکنند تا اینگونه هم امنیت محیطزیستی را (که امروزه به خودی خود دارای ارزش است) و هم حق بر داشتن محیطزیست سالم را (که به عنوان یکی از حقوق شناخته شده بشر در چهارچوب نسل سوم حقوق بشر مطرح است) در معرض تهدید و نابودی قرار دهند.
ه- مین و امنیت فیزیکی
حق بر حیات و حفظ تمامیت جسمانی اشخاص در زمره حقوق غیر قابل تعلیق و بنیادین بشر به عنوان نسل اول حقوق بشر، در اسناد متعدد جهانی و منطقهای از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر مصوب 1948 مجمع عمومی سازمان ملل متحد و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب 1966 از رهاورد شیاطین خفته در خاک مورد تهدید جدی قرار میگیرند. سالیانه پانزده تا بیست هزار کشته و مصدوم بر جای مانده از آسیبهای ناشی از مین بیانگر نادیده گرفتن حق بنیادین و غیر قابل تعلیق یاد شده است.
و- مین و امنیت اجتماعی
مناطق آلوده به مین اغلب باعث کوچ ساکنان مناطقی خواهد شد که به لحاظ هویتی با آن مناطق پیوند ناگسستنی یافته اند. ترک خانه و کاشانه و سرزمینهایی که سالیان متمادی محل مأوا و زندگی آبا و اجدادی مردمانی بوده است که به واسطه پیوند زمانی و مکانی با محیط دارای فرهنگ و سنتهای مختص به خویش گشته اند؛ میتواند در بلند مدت به موجب از هم گسستگی قومی، حفظ سنتها و فرهنگهای یک قوم یا گروه خاصی را با تهدید مواجه سازد.
فرجام سخن: نگاهی گذرا به شش مولفه امنیت انسانی بیانگر نقض حقهای بشری متعددی است که برای استقرار و شناسایی آنها به ویژه پس از پایان جنگ جهانی دوم و با تاسیس سازمان ملل متحد از سوی نهادهای مدنی تلاشهای بسیاری شد. تلاشهایی که امروزه بخشی از آنها به واسطه استفاده بیرویه و آسان از مینها (چه در جنگهای داخلی و چه در جنگهای بینالمللی) مورد بیاعتنایی دولتها، نهضتهای آزادیبخش و گروههای تروریستی قرار گرفته است. نظر به آسیبهای بسیار ناشی از قاتلان خفته در خاک بر غیر نظامیان که به مراتب فراتر از اهداف توجیه کننده نظامی است؛ کاربرد چنین ابزار ویرانگر و تخریب کنندهای در جنگها در تعارض با بسیاری از اصول حاکم بر حقوق بشردوستانه و امنیت انسانی قرار دارد. پاسداشت امنیت انسانی و حقوق بشر چه در زمان جنگ و چه در زمان صلح قاعدهای مسلم و ضروری است.
تا زمانی که صرفا با سه تا سی دلار بتوان به تولید و یا خرید یک مین دست زد، احتمال استفاده از آن نیز به جهت هزینه پایین آن به رغم ممنوعیتها و محدودیتهای کاربرد آن در معاهدات بینالمللی دست کم از سوی گروههای تروریستی و غیر دولتی دور از انتظار نیست.
تا زمانی که برای پاکسازی یک مین به هزینهای معادل هزار دلار نیاز باشد و همچنین تا زمانی که با آهنگ کنونی هزار و صد سال برای پاکسازی صد و ده میلیون مین کار گذاشته شده در زمین نیاز باشد؛ باید گفت: شیاطین خفته در خاک تهدیدی پایدار علیه امنیت انسانی محسوب میشوند. از اینرو، مقابله با آسیبهای ناشی از مین از طریق آموزش مخاطرات آن به ساکنان مناطق آلوده به مین در کنار ممنوعیت تولید، انتقال، فروش و بکارگیری آن جهت حفظ امنیت انسانی امری حیاتی و ضروری است.
استالین میگوید: «مرگ یک نفر فاجعه و مرگ هزار نفر فقط یک آمار است». بیایید نگذاریم آمال و رنجهای قربانیان مین و خانوادههای آنان از فاجعه به آمار تبدیل شود.
منبع: شماره 81 هفته نامه صوراسرافیل 27 فروردین ماه 1396
وی افزود: خوشبختانه جراحت جسمی شدیدی گزارش نشده است و تنها دچار نوعی موج گرفتگی می شود که سریعا به بیمارستان قصرشیرین انتقال داده می شود.
فرمانده انتظامی قصرشیرین خاطرنشان کرد: این حادثه در حوالی پاسگاه مرزی حیدرآباد از توابع نفت شهر قصرشیرین صورت گرفته است.