دلایل نپیوستن به پیمان اتاوا

استدلال کشورهای غیر عضو پیمان اتاوا به دفاعی بودن این سلاح می باشد. انها معتقدند از این سلاح برای متوقف کردن ،محدود نمودن و کانالیزه کردن  حرکت دشمن و حفاظت از مرزها استفاده می شود .این دسته از کشورها همچنین از محروم شدن از توان رزمی خود در مقابله با تهدیدات خارجی ابراز نگرانی می کنند.

همچنین بعضی از کشورهای غیر عضو با استناد به پذیرش قواعد استاندارد کاشت مین؛از پیوستن به این پیمان خودداری می نمایند.این دسته از کشورها اعتقاد دارند چون اصول استاندارد مین گذاری شامل؛ کاشت مهندسی،نقشه برداری،حصارکشی،علامت گذاری و اطلاع رسانی به جمعیت محلی را به صورت استاندارد انجام می دهند؛ به صورت عملی مین گذاری هیچ خطری برای جمعیت محلی نخواهد داشت.

 

اما تجربه جنگهای اخیر نشان داده است که وضعیت نبردهای کلاسیک کاملاً تغییر شکل داده است.

این نبردها مبتنی بر حملات هوایی، تهاجم زرهی  و عملیات متحرک هوایی( هلی برن) می باشد.

جنگهای دو گانه متفقین غربی با صدام حسین و سرعت عمل یگانهای غربی در نابودی ارتش عراق نمونه آشکاری از نبردهای نوین است.

در این جنگ ها میادین وسیع کار گذاشته شده توسط ارتش عراق هیچگونه اختلالی در پیشروی سریع یگانهای متفقین به سمت بغداد و سرنگونی نظام صدام ایجاد نکرد.

بنابراین می توان گفت تغییر شیوه نبرد کارایی مین های ضد نفر زمینی را به عنوان یک سلاح دفاعی به شدت کاهش داده است.

همچنین به منظور حفاظت از مرزها و جلوگیری از تردد غیر مجاز به ویژه قاچاقچیان مواد مخدر راههای جایگزین نیز می توان در نظر داشت.

حصار های برقی،دیوار کشی،احداث کانال،استفاده از رادارهای زمینی، پهباد،.........راههای جایگزین و بی خطر ،نسبت به مین برای جوامع محلی ،برای حفاظت از مرزها می باشد.

بدون شک استفاده از تجهیزات فوق به شدت هزینه بر باشد ،اما در مقایسه با هزینه های ناشی از معلولیت ها و رنج های نهفته از آسیب های مین با صرفه تر می باشد.

پیوستن یا نپیوستن!

با توجه به مباحث بالا می توان نتیجه گرفت ،بر اثر تغییر شیوه جنگها و همچنین وجود راههای جایگزین برای جلوگیری از تردد غیر مجاز مرزی ، مین های زمینی انفجاری ضد نفر در آینده ای بسیار نزدیک عملاً کارآیی نظامی خود را از دست خواهند داد.

به نظر می رسد دولت ایران با دارا بودن توان فنی بالا در زمینه مهندسی، تولید تجهزات الکترونیکی و هوا – فضا به راحتی قادر خواهد بود از ترددهای غیر مجاز مرزی جلوگیری به عمل آورده و آنها را جایگزین مین نمایند.

همچنین با در نظر داشتن شرایط بین المللی موجود و حل مسئله هسته ایی و ترسیم وجهه ی جدیدی از ایران در مجامع بین المللی به نظر می رسد، زمان مناسب برای پیوستن ایران به پیمان اتاوا  فراهم شده است و به اعتقاد نویسنده پیوستن به این پیمان هیچگونه خللی در ظرفیت دفاعی کشور ایجاد نخواهد نمود.

نویسنده : بهنام صادقی


برچسب‌ها: پیمان اتاوا؛ پیوستن یا نپیوستن, مشکل مین های زمینی
نوشته شده توسط بهنام صادقی در شنبه ۷ آذر ۱۳۹۴ |