عثمان مزین وکیل پایه یک دادگستری

با توجه به گذشت بیش از سه دهه از پایان جنگ ۸ ساله با حکومت وقت عراق و حاکم شدن شرایط صلح و فقدان جنگ در کشور، انتظار می‌رود که دیگر خبری از سلاح‌ها و‌مهمات جنگی در داخل کشور نباشد و خاک این کشور عاری از هر گونه تجهیزات و وسائل جنگی و مین‌های دوران جنگ باشد. اما وجود تعداد کثیر مین‌های باقی مانده از آن دوران و انفجار گاه و بیگاه آن که موجب کشته شدن و نقص عضو تعدادی از شهروندان شده و می‌شود، به وضوح مویّد آن است که هنوز هم شرایط مورد انتظار برای فقدان جنگ فراهم نگردیده و شهروندان نمی‌توانند نسبت به امن بودن و فقدان سلاح‌ها و مهمات جنگی در پیرامون خود اطمینان حاصل نمایند.

به دلیل خطر وجود مین‌، بسیاری از زمین‌های حاصل‌خیز کشاورزی در مناطق کوردنشین و غرب کشور بدون استفاده رها شده‌اند و در اثر آن ضرر و زیان فراوان اقتصادی ببار آمده و شهروندان با هراس و نگرانی در بسیاری از این مناطق گام برمی‌دارند؛ زیرا وفق آمار منتشره بیم وجود حدود ۱۶ میلیون مین در داخل کشور، امنیّت ذهنی سکنه و رهگذران این مناطق را به طور جدی به مخاطره انداخته است.

تلاش‌های صورت گرفته از سوی سازمان‌های فعّال در زمینه مین‌روبی ستودنی است؛ اما با توجه به اینکه کشورمان تا کنون کنوانسیون اُتاوا را مورد پذیرش قرار نداده است در امر پاکسازی و مین‌روبی قادر به استفاده از امکانات و تجهیرات بروز بین‌المللی نبوده فلذا باید به تنهایی و با حداقل امکانات به جنگ این تعداد مین موجود برود، قطعاً نیروها و تجهیرات و امکانات موجود فعلی توان پاکسازی کامل مناطق آلوده و جمع‌آوری و انهدام کامل این تعداد مین را ندارند. 
منبع :روزنامه شرق
https://t.me/minefieldiran

نوشته شده توسط بهنام صادقی در شنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۸ |