باقی ماندن مین های زمینی در مناطق جنگی به همراه گلوله های عمل نکرده جان انسانهای بی شماری ار به خطر می اندازد.

جنگ عراق علیه ایران از جمله جنگهایی است که درآن از مین های زمینی بطور گسترده استفاده شده است بطوریکه بر اساس آمارهای اعلام شده ارتش عراق بیش از 16 میلیون مین در کشور ما کار گذاشته است.

خاتمه جنگ و بازگشت آوارگان به محل زندگی خود و به جریان افتادن زندگی اجتماعی در آن مناطق همواره خطر مرگ و میر و یا جراحت ناشی از مین و مهمات عمل نکرده را برای افراد ، تجهیزات و احشام در پی داشته است.

با توجه به اینکه در حال حاضر مناطق آلوده به حاشیه مرز محدود گشته و این مناطق محل تردد روستاییان و عشایر کوچ رو می باشد ، همیشه شاهد ورود احشام به میادین مین و تلف شدن سرمایه های اندک روستاییان این مناطق هستیم.

بر اساس نظر سنجی های انجام شده از نظر نوع فعالیت منجر به حادثه از میان 3692 نفر که فعالیت آنها ثبت شده بود ، تعداد1056 درهنگام چرای دام با مین برخورد نموده و دچار حادثه شده بودند.بدیهی است در این حوادث به احشام نیز آسیب های جدی وارد شده است.

لذا به نظر می رسد به منظور پیشگیری از حوادث مشابه می بایست این عشایر به عنوان هدف اصلی آموزشهای خطرات مین و مهمات عمل نکرده قراربگیرندتا سطح حوادث کاهش یابد.

از طرف دیگر با نصب علایم هشدار دهنده ، ایجاد موانع و محصورکردن میادین مین از ورود ناخودآگاه افراد به میادین مین نیز می توان جلوگیری بعمل آورد.

در این مبحث ما به بررسی سیستم استانداردعلامتگذاری خواهیم پرداخت.

علامت گذاری یک منطقه آلوده به مین یا مشکوک به الودگی برای ایجاد مرز بین مناطق ایمن و آلوده و هشدار دهی در خصوص وجود مین بسیار مهم است.

علامت گذاری مین و نصب نشانه های وجود خطر مین در مکان هایی که مسیر دسترسی به مناطق الوده یا مشکوک به وجود الودگی با مین است و قرار دادن موانع فیزیکی برای آگاه کردن مردم و جلوگیری از ورود چهارپایان به مناطق الوده یا مشکوک به وجود آلودگی سبب کاهش قربانیان احتمالی ناشی از مین می شود.

برای تعیین محدوده آلودگی که نیاز به علامت گذاری دارد ؛ نیازمند اطلاعات به شرح زیر می باشیم :

مستندات حوادث مین

گزارش شناسایی فنی

پروژه های پاکسازی های انجام شده قبلی

کلیه این اطلاعات بر روی نقشه پیاده گشته و پس از تحلیل آن  محدوده ای که نیاز به علامتگذاری دارد را مشخص می نماییم.

نشانه های خطر مین

نشانه ها و علایم خطر اطلاعات کتبی ( نوشتاری ) و یا نمادین ( علامت ) را ارائه می کنند و به منظور آگاهی دادن به جمعیت محلی در خصوص وجود مناطق مشکوک به وجود مین یا الوده به مین است.

نشانه ها و علایم خطر بایستی در نور روز از فاصله 30 متری به شکل کامل رویت شوند.جنس آن از نوعی باشد که استفاده دیگری نداشته باشد و هزینه کمی داشته باشند .

این نشاه ها باید دارای پس زمینه قرمز و نماد جمجمه و استخوان به رنگ سفید است که کلمه مین بر روی آن ثبت شده است.

ابعادهر ضلع نشانه مربع شکل 25 سانتی متر ا و نشانه مثلثی قاعده آن 28 سانت و دو ضلع کناری آن 20 سانتیمتر است.

نوشته شده توسط بهنام صادقی در شنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۰ |