متوقف نمودن يا محدود كردن نفوذ دشمن بداخل يا بين مواضع گروهان ،گردان يا تيپ در مناطق پدافندي؛تقويت فعاليتهاي پدافندي با توجه بي طرحهاي تاكتيكي كه به منظور به تاخير انداختن حركت و برهم زدن سازمان حمله دشمن انجام مي گردند،برهم زدن، كاناليزه كردن و كمك به انهدام تحرك دشمن ،تقويت جنگ افزارهاي با خدمه و سيستم هاي موانع.
ث- نوع مينهاي مصرف شده در ميدان:
از كليه انواع مين ها ، وسايل تله كردن و مينهاي منور استفاده مي شود. درصورتيكه كسب كجوز شده باشد از مينهاي شيميايي نيز استفاده مي شود. حدود5% مينهاي ضد تانك بصورت تله در مي آيند.انواع مينهاي منور،از وسايل توليد دود و صدا به منظور اعلام خطر در مقابل عمليات ايجاد شكاف بوسيله دشمن، استفاده مي شود.
ج- نحوه علامت گذاري :
برحسب نيازمنديهاي حفاظتي عده هاي خودي و غيرنظاميان ميدان مين علامت گذاري مي گردد.معمولاً ازشبكه هاي سيم خاردار دو رشته اي استاندارد و علائم استاندارد استفاده به عمل مي آيد.
ح- احتياج به مين برداري:
مين برداري ضروري نيست. در صورتيكه ميدان مين به يگان ديگري تحويل گردد.، شد.گزارش به صورتيكه براي ميدانهاي مين حفاظتي انجام مي شود تنظيم خواهد شد..
خ- گزارشات ميدان مين:
گزارش قصد استقرار
گزارش شروع مين گذاري
گزارش پيشرفت كار
گزارش خاتمه مين گذاري
گزارش تحويل و تحول
گزارش تغييرات
گزارش خاتمه مين گذاري به رده ارتش يا يگان همطراز ارسال مي شود.
د- نحوه ثبت ميدان مين:
از فرم استاندارد با حداقل اطلاعات استفاده مي شود و در صورت ايجاد تغييراتي در ميدان، تنظيم فرم تغييرات ضروري است. فرم تنظيم شده به رده ارتش ارسال مي گردد.
ذ- حداقل تراكم پيشنهادي
a.ميدان مين ضدتانك:يك مين ضدتانك و 2 مين ضدنفرانفجاري درهر متر مربع ازجبهه.مثال2- 0- 1
b.میدان مين ضدنفر: يك مين ضدنفرتركشي و 2 مين ضدنفر انفجاري درهر متر از جبهه مثال2-1-0
ر- طرح مين گذاري:
معمولاً به طرح منظم و استاندارد احتياج دارد.
ز- آگهي هاي ميدان:
a حداقل عمق براي ميدانهاي ضدتانك 100 متر و براي ميدانهاي ضدنفر50 متر است.
b. محل ميدان بايستي با طرحهاي لشكر تطبيق داده شود.
c با آتشهاي توپخانه،جنگ افزارهاي خودكار و آتشهاي ضدتانك پوشش داده شود.